’n Lewe met wapengeweld

Ateljeegas: Jannie Engelbrecht





Jannie was in November 1990 ‘n jong sersant in die destydse SAP toe ‘n kollega voor hom doodgeskiet is. Hy het na dié traumatiese gebeurtenis konstant bedreig gevoel en is later medies ongeskik verklaar om sy werk in die polisiediens voort te sit. Die trauma wat hy beleef het, het hom na die bottel gedryf en het sy huwelik en verhouding met sy kinders negatief beïnvloed. Sy lewe het eers weer betekenis gekry toe hy by ‘n rehabilitasiesentrum aangeklop het om hulp om sy trauma asook sy drankprobleem te verwerk.

’n Lewe met anoreksie
Ateljeegas: Aniel Botha

Aniel glo dat daar nie een spesifieke oorsaak vir haar eetsteurnis is nie, maar eerder 'n reeks faktore wat elk 'n rol gespeel het. Sy is van nature sensitief, selfkrities en ‘n perfeksionis, en omgewingsfaktore soos om in 'n prestasiegedrewe, kompeterende en kritiese huis groot te word, het haar situasie vererger. In 'n wêreld waarin sy nooit goed genoeg gevoel het nie, het anoreksie vir haar ’n opsie gebied om anders te wees.

Anoreksie is die eerste keer by Aniel gediagnoseer toe sy 18 was, alhoewel die probleem lank vóór dit begin het. Sy is sedert 2009 in remissie en het ook ’n boek oor haar lewe met anoreksie, ”’n Dans met die dood”, die lig laat sien.

Marisa se stryd teen bulimie het heel onskuldig begin as ’n grap tussen haar en ’n vriendin wat wou sien hoeveel kos hulle kan eet net om dan weer daarvan ontslae te raak. Sy was 13 jaar oud. Die toestand het stadig maar seker vererger, met ’n patroon van ooreet met braking daarna wat ontwikkel het. Sy het ’n verwronge en onrealistiese liggaamsbeeld gehad wat later haar verhoudings met haar gesin en haar man beïnvloed het. Haar eetversteuring het geweldige skuldgevoelens en latere depressie by haar veroorsaak. Sy het eers heelwat later in haar lewe besef sy het bulimie en het behandeling en ’n ondersteuningsgroep opgesoek.

‘n Lewe met post partum-depressie

Ilze Lightning het gedurende haar tweede swangerskap al tekens van depressie begin toon. Na die geboorte van haar seuntjie het sy lusteloos en geïrriteerd begin voel. Dit het veral haar verhouding met haar man en hulle tweejarige dogtertjie beïnvloed. Haar man het die rol van primêre versorger van hulle dogtertjie oorgeneem en het meer as sy deel in die huis gedoen. Ilze het baie geslaap, maar het nooit uitgerus gevoel nie en die eenvoudigste huishoudelike take was vir haar te veel. Na ‘n paar maande het sy ingestem om ‘n psigiater te gaan sien en is sy met post partum-depressie gediagnoseer. Daar was na ses weke reeds ‘n merkbare verskil in haar gemoedstoestand en sy het vir meer dinge kans gesien. Sy kon ook ‘n sterker band met haar dogtertjie smee.

“Daar’s goed wat baie cool is in die lewe. Drugs is nie een van hulle nie.” Koos Kombuis.Ruda en dr Colin bespreek ‘n oënskynlik onskuldige dwelmmiddel wat talle jongmense gebruik, naamlik dagga. Gerrit het op 14-jarige ouderdom begin om dagga te gebruik. Dit was iets wat al die gewilde seuns op skool gedoen het. Hy het hierdie leefstyl later na skool voortgesit en dit het ‘n destruktiewe uitwerking op sy verhoudings met sy gesinslede gehad. Koos Kombuis was vir 16 jaar lank ‘n aktiewe daggaroker. Dagga het mettertyd plek gemaak vir ander dwelms soos LSD, maar Koos het eendag besef dat hy nie optimaal kan funksioneer met dwelms in sy lewe nie. Beide Koos en Gerrit probeer vandag om die gevare van dagga aan jong volwassenes oor te dra.

‘n Lewe na seksuele molestering

Ateljeegas: Sandi Schultz

Die bekende aktrise Sandi Schultz van “Binneland” deel haar aangrypende lewensverhaal met die kykers. Sandi is van ‘n baie jong ouderdom af tot na haar 16e verjaardag deur haar stiefpa gemolesteer. Op 28 is sy in haar huis verkrag deur die berugte Yeoville-verkragter. Sandi het vir jare lank met selfverwyt en skuldgevoelens geworstel. Sy het vir 12 jaar in Amerika gaan woon, maar teruggekeer na Suid-Afrika om teen die verkragter in die hof te getuig. Sy het oor haar verkragting en vroeëre molestering begin praat en besef dat dit wat met haar gebeur het, nie haar skuld was nie.

‘n Lewe met medisyneverslawing

Ateljeegaste: Suzette Schoeman en Eberhard Bertelsman



Die twee gaste in die ateljee deel hulle ervarings van medisyneverslawing met Ruda en Dr Colin. Suzette was nie net aan medisyne verslaaf nie, maar het ook ‘n sekondêre afhanklikheid van alkohol ontwikkel. In Januarie 2010 het sy uiteindelik by ‘n kliniek aangeklop om hulp en só haar lewe gered. Eberhard was ‘n suksesvolle advokaat in die vroeë 80’s en het ‘n vinnige en dol leefstyl gehandhaaf. Sy huisdokter het vir hom ‘n kalmeermiddel voorgeskryf wat uiteindelik op volslae medisyneverslawing uitgeloop het. Na ‘n paar noue ontkomings is Eberhard by ‘n rehabilitasiesentrum opgeneem en in April 2011 was hy reeds 25 jaar lank skoon en nugter.

‘n Lewe met bipolêre gemoedsversteuring tipe II

Ateljeegas: Hendrik du Preez



Hendrik is in 2009 aanvanklik met major depressie gediagnoseer en daar is eers in 2010 vasgestel dat hy eintlik aan bipolêre gemoedsversteuring tipe II ly. Sy storie is een van ‘n jong man wat intense gemoedsfluktuasies beleef het en gelukkig is om vandag te lewe en sy storie te kan vertel.

'n Lewe met fobies

Aideen het na die Helderberg-vliegramp in 1987 ’n fobie vir vlieg ontwikkel. Sy kon nie glo dat die vlieënier nie die vliegtuig en die passasiers kon red nie. Elke keer wanneer sy êrens heen moes vlieg, was sy ontsteld en vreesbevange. Sy moes egter uit die aard van haar werk dikwels vlieg en hierdie fobie het haar lewe ernstig begin beïnvloed.

Fiona Ramsey is ‘n bekende Suid-Afrikaanse aktrise. Sy het op 11-jarige ouderdom agtergekom dat sy hoogtevrees het. As verhoogaktrise vereis haar werk egter soms dat sy aan harnasse opgehys en oor die verhoog rondgeswaai moet word. Hoewel sy vandag steeds met hierdie probleem sukkel, kan sy haar lewe voluit leef ten spyte van haar vrees.

‘n Lewe met Aandaggebreksindroom

Pauli het van kleintyd af impulsief opgetree; sy het dinge eers gedoen en later daaroor gedink. Wanneer sy ‘n taak moes uitvoer, soos om iets vir haar ma te gaan haal, het sy telkemale teruggekom om weer te vra wat sy moes doen. Sy het selde lank genoeg gefokus om ‘n legkaart klaar te bou en aktiwiteite soos inkleur was vir haar ‘n groot frustrasie en sy het dit afgejaag.

Van graad 4 af kon Pauli selde onthou watter huiswerk sy het, het foute in vakke soos Wiskunde begaan en dikwels vrae beantwoord voor sy dit klaar gelees het. By die skool is sy egter geensins anders behandel nie. Omdat sy steeds goed in ander vakke presteer het, het baie onderwysers niks agtergekom nie  Nadat sy eendag weer swak punte behaal het in ‘n toets waarvoor sy goed voorbereid was, het haar ma haar na ‘n arbeidsterapeut toe geneem vir toetse. Die toetse het gewys dat sy aandaggebreksindroom het. Pauli neem tans medikasie en reageer fantasties daarop. Sy vind dit makliker om te fokus in die klas en haar punte het ook verbeter. Pauli is in graad 7 in Laerskool Fonteine in Sasolburg. Sy is die onderhoofdogter van haar skool.